Banner

Ημερολόγιο

Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
 
 
1
 
2
 
3
 
4
 
5
 
6
 
7
 
8
 
9
 
10
 
11
 
12
 
13
 
14
 
15
 
16
 
17
 
18
 
19
 
20
 
21
 
22
 
23
 
24
 
25
 
26
 
27
 
28
 
29
 
30
 
31
 
 
 

 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΚΥΡΙΑΚΕΣ ΣΤΟ ΠΑΝI Ενότητα:«Παράθυρο στον κόσμο»

ΚΥΡΙΑΚΕΣ ΣΤΟ ΠΑΝΙ
Ενότητα:«Παράθυρο στον κόσμο»

Πολιτιστικός Πολυχώρος «Δημ. Χατζής»
Είσοδος ελεύθερη

  • Κυριακή 8 Δεκεμβρίου, ώρα 20.30
    Χαμένες Αγάπες (Amores Perros), Αλεχάντρο Ινιαρίτου, Μεξικό, 2000, 153’
    Πρωταγωνιστούν: Γκαέλ Γκαρσία Μπερνάλ, Εμιλιάνο Ετσεβαρία, Γκόγια Τολέδο

    Ένα μοιραίο περιστατικό, ένα αυτοκινητιστικό δυστύχημα, συνδέει τρεις διαφορετικές ιστορίες μεταξύ τους στη σύγχρονη πόλη του Μεξικού. Ο Οκτάβιο βάζει τον σκύλο του σε παράνομες κυνομαχίες για να βγάλει χρήματα και να το σκάσει με την γυναίκα του αδελφού του. Ο Ντάνιελ αφήνει τη σύζυγό του για την Βαλέρια. Ένα  ατύχημα όμως θα της στερήσει το πόδι και μια λαμπρή καριέρα ως μοντέλο δημιουργώντας παράλληλα πίεση στο ζευγάρι. O Ελ Τσίρο είναι ένας άστεγος περιπλανώμενος με ιδεαλιστικό παρελθόν, σκοτεινό παρόν και μια αγνή επιθυμία για το μέλλον.
    Χωρίς αμφιβολία, το Amores Perros (γνωστότερο με τον αυθεντικό του τίτλο παρά με τον ελαφρώς παραπλανητικό εξελληνισμένο “Χαμένες Αγάπες”) είναι από τα πιο εντυπωσιακά ντεμπούτα στην ιστορία του κινηματογράφου. Ένα μωσαϊκό χαρακτήρων, θεματικών και πολυπρόσωπης πλοκής που ανοίγεται συνεχώς χωρίς να χάνει τη συμπαγή καρδιά της και χωρίς να κουράζει παρά το γεγονός ότι το φιλμ εκτείνεται στα 150 λεπτά. Ο σκηνοθέτης Αλεχάντρο Ινιαρίτου και ο σεναριογράφος Γκιγιέρμο Αριάγα ενώνουν τις δυνάμεις τους για την πρώτη τους ταινία και εναρκτήριο φιλμ μιας άτυπης “Τριλογίας του Θανάτου”, στην οποία θα προστεθούν αργότερα τα εξίσου συγκλονιστικά “21 Γραμμάρια” (2003) και “Βαβέλ” (2006). Το Amores Perros όμως παραμένει το αδιαφιλονίκητο ζενίθ τους, ένα φιλμ που πάλλεται με ιδέες, φρέσκο, δυναμικό, άγρια λυρικό, κατακλυσμιαία δραματικό, το οποίο εκτός από τους δημιουργούς του έβαλε στον κινηματογραφικό χάρτη το world cinema όχι πια ως σινεφίλ εναλλακτική του Χόλιγουντ αλλά ως κινητήριο δύναμη του κοινωνικού δράματος. Λίγο πριν υιοθετηθεί πλήρως από το Αμερικανικό σινεμά, το οποίο τον έχει ήδη τιμήσει με δύο Όσκαρ σκηνοθεσίας σε δύο διαδοχικές χρονιές για το “Birdman” (2014) και την “Επιστροφή” (2015), o Ινιαρίτου αυτοσυστήνεται και ταυτόχρονα συστήνει μια δική του “δραματική κινηματογραφική σχολή”, όπου η εμπειρία θέασης μπορεί να είναι δυσάρεστη και η πορεία προς την εξιλέωση μακρά, αλλά αυτό που μένει στο τέλος είναι η αίσθηση της βαθιά ανθρώπινης ταινίας, ένα είδος προς εξαφάνιση στις μέρες μας.  

    Η ταινία είναι κατάλληλη άνω των 18 ετών.

    https://www.youtube.com/watch?v=A5HTBYR7m0o

 

  • Κυριακή 15 Δεκεμβρίου, ώρα 20.30
    Ένας Χωρισμός του Ασγκάρ Φαραντί, 123’
    ( ‎Jodaí-e Nadér az Simín, Ιράν 2012)
    Με τους Λεϊλά Χαταμί, Πέιμαν Μοάντυ, Σαρίνα Φαραντί,

    Οι Κυριακές στο πανί επεκτείνονται πέρα από τους συνήθεις γεωγραφικούς άξονες για να συμπεριλάβει μια περιοχή από τις πλέον δραστήριες στην κινηματογραφική υδρόγειο. Το Ιραν θεωρείται, καθόλου άδικα, ως μια χώρα με ιδιαίτερα ανθηρή κινηματογραφική παραγωγή εδώ και περίπου μισό αιώνα αν και σχετικά πρόσφατα κατάφερε να περάσει τα στενά γεωγραφικά του όρια και αυτό επετεύχθη με τη βοήθεια του Άμπας Κιαροστάμι και του Τζαφάρ Παναχί από την δεκαετία του 1990 και μετά.
    Ο Άσγκαρ Φαραντί, που είναι ίσως ο γνωστότερος Ιρανός σκηνοθέτης αυτή τη στιγμή, γεννήθηκε το 1972, λίγο μετά την έναρξη του “Ιρανικού Νέου Κύματος”, το οποίο εμφανίστηκε ως αντίδραση στο δημοφιλές κοινωνικό φιλμ της εποχής και θα διαρκούσε μέχρι την Ιρανική Επανάσταση του 1979. Το φιλμ που τον καθιέρωσε ήταν το “Σχετικά με την Έλλυ”, το 2009, για το οποίο βραβεύθηκε με την Αργυρή Άρκτο στο Φεστιβάλ του Βερολίνου. Αμέσως μετά, και με τα φώτα πια στραμμένα όλα πάνω του, παρέδωσε το καλύτερο ίσως φιλμ της καριέρας του “Ένας Χωρισμός” με το οποίο κέρδισε το Όσκαρ Ξενόγλωσσης ταινίας, η πρώτη Ιρανική παραγωγή που βραβεύεται με αυτό το βραβείο.
    Πρόκειται για ένα δυνατό και νευρώδες κοινωνικό δράμα που εξελίσσεται στη σύγχρονη Τεχεράνη. Η Σιμίν και ο Ναντέρ οδεύουν προς το διαζύγιο καθώς η Σιμίν θέλει να φύγουν από την χώρα μαζί με την έφηβη κόρη τους προς αναζήτηση ενός περιβάλλοντος πιο απελευθερωμένου. Ο Ναντέρ φροντίζει τον πατέρα του που πάσχει από Αλτσχάιμερ και αρνείται οποιαδήποτε αλλαγή. Ταυτόχρονα λόγω μιας παρεξήγησης μπλέκει σε περιπέτεια και με τη έγκυο Ραζιέ που φροντίζει τον πατέρα του και που, άθελά της, τον υποδεικνύει ως υπαίτιο για την αποβολή του μωρού της.
    Μια κατ’ εξοχήν ταινία χαρακτήρων με γρήγορο και σφιχτοδεμένο μοντάζ, εξαιρετικές ερμηνείες (η κόρη του σκηνοθέτη είναι και η κόρη του φιλμ) που κινδύνεψε να μη πραγματοποιηθεί ποτέ καθότι ο Φαραντί εξέφρασε δημοσίως την υποστήριξη του στους αντιδραστικούς κινηματογραφιστές Μοζέν Μακμάλμπαφ και Τζαφάρ Παναχί, ο πρώτος εξόριστος και ο δεύτερος σε κατ’ οίκον περιορισμό εκείνη την εποχή, ερχόμενος σε ρήξη με το καθεστώς .

    https://www.youtube.com/watch?v=58Onuy5USTc

 

  •  

Διεύθυνση
Αγίας Μαρίνας 55, 45221, Ιωάννινα.
Τηλέφωνο: 2651083940, fax: 2651075784
email: webmaster@pkdi.gr